| Γεμιστό φιλέτο κοτόπουλο με πουρέ γλυκοπατάτας |
| Τρίτη, 09 Ιουνίου 2009 14:52 |
 |
 |
|
| Καραμελωμένο ζαμπόν με ψητό ανανά |
| Τρίτη, 09 Ιουνίου 2009 14:50 |
 |
 |
|
| Γλυκό με δαμάσκηνα και καρύδια |
| Τρίτη, 09 Ιουνίου 2009 14:43 |
 |
 |
|
| Blinis πατατας με γαρίδα και σολομό |
| Τρίτη, 09 Ιουνίου 2009 14:41 |
 |
 |
|
| Πατζαρόσουπα |
| Τρίτη, 09 Ιουνίου 2009 14:40 |
 |
 |
|
| Σαμπάνια |
| Τρίτη, 09 Ιουνίου 2009 12:31 |
 |
 |
|
|
H περιοχή της Καμπανίας (Champagne) βρίσκεται στο βόρειο – ανατολικό τμήμα της Γαλλίας και είναι η βορειότερη οινοπαραγωγική της ζώνη. Ο όρος σαμπάνια δεν είναι παρά η κατoχυρωμένη ονομασία προέλευσης για τον αφρώδη οίνο που παράγεται στην περιοχή τής Καμπανίας (Champagne), με αυστηρές όμως προδιαγραφές, όπως θα δούμε παρακάτω.Οι πέντε βασικές υποπεριοχές της Καμπανίας είναι οι εξής: Montagne de Reims όπου καλλιεργούνται κυρίως οι ποικιλίες pinot noir και pinot meunier. Côtes de blancs ή αλλιώς «λευκή πλαγιά» λόγω της λευκής ποικιλίας chardonnay Vallée de la Marne με κυρίαρχη ποικιλία το pinot meunier Côtes de Sézanne με το chardonnay να δεσπόζει Αube με το δυναμικό pinot noir.
Η παραγωγή της Σαμπάνιας (methode traditionnelle) αρχίζει με τη διαλογή τών σταφυλιών (και συχνά την ανάμειξή τους). Οι ποικιλίες που χρησιμοποιούνται είναι αυστηρά οι εξής τρεις: Pinot Noir ,μαύρο σταφύλι, Pinot Meunier, μαύρο σταφύλι,Chardonnay, άσπρο σταφύλι, και μας δίνουν σαμπάνιες Blanc de Blancs λευκές από λευκά σταφύλια, blanc de noirs – λευκές από ερυθρά σταφύλιακαι rosé. Η πίεση που δέχεται το σταφύλι είναι πολύ ελαφριά ώστε να πάρουμε πολύ καθαρό μούστο, με τις λιγότερες δυνατόν χρωστικές. Ο μούστος κάθεται σε μεγάλες κάδες για 10 12 ώρες ώστε να κατακαθίσουν οι χρωστικές και άλλα στερεά εναιωρήματα που -παρά την ευγενική πίεση πέρασανκαι κατόπιν μεταγγίζεται στα δρύινα βαρέλια τής ζύμωσης. Ο πολύ καθαρός αυτός μούστος λέγεται Cuvé.
Η ζύμωση διαρκεί περίπου 3 εβδομάδες. Κατόπιν το κρασί πια (και όχι Cuvé) μεταφέρεται σε άλλα δρύινα βαρέλια όπου φυλάσσεται και παλαιώνεται. Το δεύτερο στάδιο αρχίζει με την επιλογή των κρασιών πού θα αναμειχθούν. Η σαμπάνια που παράγεται από ένα μόνο κρασί πολύ καλής ποιότητας χωρίς ανάμειξη λέγεται Millesimé. Στο κρασί που θα εμφιαλωθεί προστίθεται ένα μείγμα από ζυμομύκητες, κρασί και ζάχαρη, το Liqueur de tirage. Είναι το υλικό για τη δεύτερη ζύμωση που, με το διοξείδιο που θα παράγει θα κάνει τον οίνο αφρώδη.
Παλιά το μειονέκτημα τής σαμπάνιας ήταν η θολούρα της, λόγω των στερεών εναιωρημάτων από τη δεύτερη ζύμωση. Τη λύση έδωσε τον 19ο αιώνα η Madamme Clicquot (ιδρύτρια τού περίφημου οίκου Veuve Clicquot): Τα μπουκάλια, κατά τη δεύτερη ζύμωση δεν κλείνουν με φελλό αλλά με κάψουλες και τοποθετούνται υπό κλίση, με το πώμα προς τα κάτω, αλλάζοντας θέση και κλίση ανά διαστήματα, με σκοπό σιγά σιγά να κατακαθήσουν τα στερεά εναιωρήματα στο λαιμό τής φιάλης. Αφού καθαρίσει καλά το υπόλοιπο κρασί, ο λαιμός ψύχεται σε θερμοκρασία -20° C το περιεχόμενό του παγώνει και στερεοποιείται, ανοίγεται το πώμα και αφαιρείται το παγωμένο συσσωμάτωμα. H διαδικασία αυτή ονομάζεται remuage. Ετσι χάνεται βέβαια και λίγη σαμπάνια η οποία συμπληρώνεται με μίγμα από επιλεγμένο κρασί καλής ποιότητας και καλαμοσάκχαρο, το liqueur d’ expedition. Αυτό το μίγμα έχει μεγάλη σημασία γιατί δίνει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα στη συγκεκριμένη σαμπάνια. Είναι ένα από τα μυστικά τού καθε οίκου παραγωγής. Η δεύτερη ζύμωση διαρκεί συνήθως ένα χρόνο ενώ σε ανώτερης ποιότητας σαμπάνιες τρία ή και περισσότερα.
Το πιο σημαντικό ίσως πρόσωπο στην ιστορία της σαμπάνιας, αυτός που μελέτησε και συστηματοποίησε τη διαδικασία παραγωγής της, ήταν ο Dom Pierre Perignon (1639-1715), Βενεδικτίνος μοναχός και υπεύθυνος για την κάβα του Αβαείου του Otvilie. Ο Dom Pierre Perignon παρήγαγε την πρώτη σαμπάνια στις 4 Αυγούστου 1693 και καθιέρωσε την επιλογή ποικιλιών σταφυλιών και ανάμιξης κρασιών από διαφόρους παραγωγούς σε κανόνες που, με μικρές παραλλαγές, ισχύουν μέχρι και σήμερα. Προς τιμήν του η εταιρία Moet et Chandon, που αγόρασε το μοναστήρι του Otvilie το 1974, έδωσε το όνομά του στην καλύτερη και ακριβότερη σαμπάνια της, τη Dom Perignon. Tα είδη της σαμπάνιας ανάλογα με τον τρόπο παρασκευής της είναι : Aπλή ή Non Vintage αποτελείται από χαρμάνια διαφόρων κρασιών από διαφορετικές εσοδείες και στόχος είναι να διατηρούνται σταθερά τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά (χρώμα, άρωμα, γεύση) της σαμπάνιας κάθε χρόνο.
Vintage η οποία παράγεται από σταφύλια μιας και μόνο χρονιάς. Prestige Cuvée όπου αναφερόμαστε στις πολύ καλές εμφιαλώσεις του κάθε Οίκου και για τις οποίες χρησιμοποιείται άλλος τύπος φιάλης για να ξεχωρίζουν.
Ανάλογα με την ξηρότητά τους οι σαμπάνιες χωρίζονται στις εξής κατηγορίες
Brut : 2-10 gr/lt σάκχαρα
Extra Sec: 10-20 gr/lt σάκχαρα
Sec: 20-40 gr/lt σάκχαρα
Demi-Sec: 40-60 gr/lt σάκχαρα
Doux: 80-120 gr/lt σάκχαρα
Η σαμπάνια πίνεται κρύα , και όχι παγωμένη γιατί χάνει τη γεύση της, σε θερμοκρασία 6-9° C. Σερβίρεται σε ψηλά ποτήρια τής σαμπάνιας flute που δίνουν έμφαση στις φυσσαλίδες και το «κορδόνι» που σχηματίζουν ανεβαίνοντας προς την επιφάνεια, ενώ τα κύπελλα pompadur χρησιμοποιούνατι πιά μόνο για τις γλυκές σαμπάνιες. Όσο για τους γευστικούς συνδυασμούς, μία σαμπάνια μπορεί να συνοδεύσει ένα ολόκληρο γεύμα, από τα ορεκτικά μέχρι το επιδόρπιο, και να ικανοποιήσει και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους. Πιο συγκεκριμένα μία non vintage σαμπάνια συνοδεύει επιτυχώς γλυκά κίτρινα τυριά που δένουν με τη δροσερή οξύτητά της καθώς και ψάρια ή οστρακοειδή που επιζητούν τη φρεσκάδα και το λεμονάτο τελείωμά της. Μία vintage σαμπάνια αποτελεί ιδανικό συνδυασμό για καπνιστά τυριά και ψάρια, μανιτάρια αλλά και για λιπαρά εδέσματα όπως το foie gras, λόγω του ότι διαθέτει πλούσιο σώμα και γήινα αρώματα. Για τα πιάτα με ελαφριές κόκκινες σάλτσες προτείνουμε μία ροζέ non vintage σαμπάνια και βέβαια για το επιδόρπιό σας ή το φρούτο σας μην παραλείψετε μια demi sec.
Και να θυμάστε : όλες οι σαμπάνιες είναι αφρώδη κρασιά, αλλά όλα τα αφρώδη κρασιά δεν είναι σαμπάνιες!
 
|
|
|
| Χταπόδι Στιφάδο |
| Παρασκευή, 29 Μάιος 2009 22:02 |
 |
 |
|
| Υλικά για 10 μερίδες |
|
Τρόπος παρασκευής |
|
100 ml σπορέλαιο 1,5 κιλό χταπόδι κομμένο σε κομμάτια 100 ml ξύδι 1,5 κιλό κρεμμυδάκια στιφάδο απο-φλοιωμένα 300 ml σπορέλαιο 150 ml ελαιόλαδο 6 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο 100 γρ. ντοματοπολτό 150 ml μαυροδάφνη ½ λίτρο νερό 400 γρ. ντομάτα κομμένη σε ζάρια 2 κουταλιές μαϊντανός ψιλοκομμένος Αλάτι-πιπέρι 2 Δαφνόφυλλα 2 τεμάχια κανέλλα ξύλο 1 κουταλάκι μπαχάρι ½-1 κουταλιά δενδρολίβανο
|
|
Σε μία κατσαρόλα, βάζουμε το χταπόδι με το σπορέλαιο και το ξύδι να βράσει σε χαμηλή φωτιά, μέχρι να μαλακώσει. Σε μια άλλη κατσαρόλα, βάζουμε τα κρεμμύδια με το σπορέλαιο σε χαμηλή φωτιά μέχρι να μαλακώσουν. Όταν μαλακώσουν, τα αφαιρούμε από τη φωτιά και τα σουρώνουμε. Σε μια τρίτη κατσαρόλα, βάζουμε το ελαιόλαδο και το σκόρδο να σωταρισθεί. Προσθέτουμε τα σουρωμένα κρεμμυδάκια και τον τοματοπολτό. Φέρνουμε μερικές βόλτες και σβήνουμε με τη μαυροδάφνη. Προσθέτουμε τα ντοματάκια και το νερό. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και όταν μειωθούν τα υγρά και είναι έτοιμο το χταπόδι, το ενώνουμε στη σάλτσα με τα κρεμμυδάκια μαζί με τα αρωματικά μπαχαρικά και το δενδρολίβανο που τα έχουμε τυλίξει σε ένα τουλπάνι. Αφού πάρουν μερικές βράσεις και δέσει η σάλτσα, αφαιρούμε το τουλπάνι με τα αρωματικά και προσθέτουμε το μαϊντανό και το αλάτι και πιπέρι. Αφήνουμε για 5’ ακόμα στη φωτιά και σερβίρουμε
|
|
|
|
| Καλαμαράκια γεμιστά |
| Παρασκευή, 29 Μάιος 2009 22:02 |
 |
 |
|
| Υλικά για 6 άτομα |
|
Τρόπος παρασκευής |
|
20 καλαμαράκια μέτρια 150 ml ελαιόλαδο 6 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο 150 γρ. κρεμμύδι τριμμένο 150 γρ. σαμιώτικο γλυκό κρασί 250 γρ. πλιγούρι 300 γρ. ντομάτα κομμένη σε ζάρια 2 κουταλιές μαϊντανός ψιλοκομμένος 2 κουταλιές άνηθος ψιλοκομμένος Αλάτι-πιπέρι 100 γρ. ν τοματοπολτό 1 ½ λίτρο ζωμό από ψάρια που έχουμε βράσει
|
|
Καθαρίζουμε τα καλαμαράκια μέσα και έξω και αφήνουμε καθαρό το σώμα, το οποίο θα γεμίσουμε. Πετάμε ότι περισσεύει και ψιλοκόβουμε τα πτερύγια και τα «μουστάκια». Μουσκεύουμε με χλιαρό νερό το πλιγούρι για 4 ώρες περίπου. Σωτάρουμε με το ελαιόλαδο το σκόρδο και προσθέτουμε το κρεμμύδι. Όταν μαλακώσει, προσθέτουμε το ψιλοκομμένο καλαμαράκι. Όταν σωταριστεί καλά και απορροφηθούν τα υγρά, προσθέτουμε τον ντοματοπολτό. Φέρνουμε μερικές βόλτες τα υλικά και σβήνουμε με το κρασί. Προσθέτουμε τα ντοματάκια και το πλιγούρι που έχουμε προηγουμένως σουρώσει και στραγγίσει. Όταν εξατμισθούν τα υγρά, προσθέτουμε τον άνηθο και το μαϊντανό, το αλάτι και το πιπέρι. Με το μείγμα αυτό, γεμίζουμε τα καλαμαράκια και το άνοιγμα το κλείνουμε με μια οδοντογλυφίδα. Τοποθετούμε τα γεμισμένα καλαμαράκια σε ένα ταψί, προσθέτουμε το ζωμό ψαριού και τα 100 ml ελαιόλαδο, σκεπάζουμε με καπάκι ή αλουμινόφυλλο και ψήνουμε σε φούρνο 160ο C, για 45’ περίπου. Όταν ψηθούν στα καλαμαράκια, αραιώνουμε τον ντοματοπολτό με το ζωμό από το ταψί για να κάνουμε μία σάλτσα. Δένουμε αυτήν τη σάλτσα, αν χρειάζεται, με λίγο κορν φλάουρ και σερβίρουμε, βάζοντας στον πυθμένα του πιάτου τη σάλτσα και από πάνω από 2 καλαμαράκια στη μερίδα.
|
|
|
|
| Ντομάτες και πιπεριές γεμιστές με πλιγούρι |
| Παρασκευή, 29 Μάιος 2009 22:02 |
 |
 |
|
| Υλικά για 10 μερίδες |
Τρόπος παρασκευής |
|
10 ντομάτες ολοκόκκινες και σφιχτές 10 πιπεριές πράσινες, μέτριες 250 γρ πλιγούρι 200 ml ελαιόλαδο 4-6 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο 150 γρ. κρεμμύδι τριμμένο 300 ml χυμό ντομάτας 1 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο 2 κουταλιές δυόσμο φρέσκο ψιλοκομμένο 2 κουταλιές μαντζουράνα φρέσκια ψιλοκομμένη 60 γρ. κουκουναρόσπορο 100 γρ. σταφίδες μαύρες Αλάτι, πιπέρι 50 γρ. ντοματοπολτός
|
Βάζουμε το πλιγούρι να μουσκέψει σε χλιαρό νερό 4 ώρες περίπου. Βγάζουμε τα καπάκια από τις πιπεριές και τις ντομάτες και με ένα κουταλάκι, τις αδειάζουμε από την ψίχα. Τις αλατίζουμε στο εσωτερικό μέρος και τις στραγγίζουμε. Σωτάρουμε το σκόρδο με 150 ml από το ελαιόλαδο. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και όταν μαραθεί, προσθέτουμε το κουκουνάρι και τις σταφίδες. Φέρνουμε μερικές βόλτες τα υλικά και προσθέτουμε το χυμό ντομάτας και το πλιγούρι, το οποίο έχουμε σουρώσει και στραγγίσει. Όταν απορροφηθούν τα υγρά, προσθέτουμε τα αρωματικά, το αλάτι και το πιπέρι, τοποθετούμε τις ντομάτες και τις πιπεριές σε ταψί, αραιώνουμε τον ντοματο- πολτό με ένα ποτήρι νερό, προσθέτουμε σε αυτόν το χυμό αλάτι και πιπέρι και τον περνάμε στο ταψί. Σκεπάζουμε τις ντομάτες και τις πιπεριές με τα καπάκια τους και ψήνουμε στο φούρνο στους 160ο C, για 45’ περίπου.
|
|
|
|
| Τάρτα μυζήθρας με μέλι Υμηττού και κορινθιακές σταφίδες |
| Παρασκευή, 29 Μάιος 2009 22:02 |
 |
 |
|
| Υλικά για ένα ταψί διαμέτρου 30 εκ. και ύψους 5 |
|
Τρόπος παρασκευής |
|
Για τη τη ζύμη 300 γρ. αλεύρι 150 γρ.βούτυρο 100 γρ. ζάχαρη άχνη 2 αυγά Για τη γέμιση 1.400 μυζήθρα ολόπαχη 8 αυγά 250 γρ. μέλι 50 γρ. σταφίδες 20 γρ. ξύσμα από ένα πορτοκάλι
|
|
Ζυμώνουμε το αλεύρι με τη ζάχαρη, το βούτυρο και τα αυγά. Αφήνουμε το μείγμα στο ψυγείο να «ξεκουραστεί». Κατόπιν, πολτοποιούμε τη μυζήθρα και ενσωματώνουμε τα υπόλοιπα υλικά. Ανοίγουμε τη ζύμη σε φύλλο πάχους 3 χιλιοστών και τη στρώνουμε στο ταψί. Βάζουμε μέσα το μείγμα της μυζήθρας και ψήνουμε σε φούρνο με θερμοκρασία 160ο Κελσίου, για 40’ περίπου.
|
|
|
|
| Αρνί «Μαστέλο» του Σιφναίικου Πάσχα |
| Παρασκευή, 29 Μάιος 2009 22:02 |
 |
 |
|
| Υλικά για 6 άτομα |
|
Τρόπος παρασκευής |
|
2 κιλά αρνί μπούτι και ωμοπλάτη ½ λίτρο κρασί γλυκό από λιαστά σταφύλια 1 ματσάκι άνηθο Αλάτι – πιπέρι
|
|
Έχουμε το ειδικό πήλινο σκεύος «Μαστέλο», ή οποιοδήποτε άλλο ανάλογο, ευρύχωρο και πυρίμαχο. Στρώνουμε στον πυθμένα του κληματόβεργες και κατόπιν «πλένουμε» το αρνί με το γλυκό κρασί. Το αλατοπιπερώνουμε και το «τυλίγουμε» με τον άνηθο. Τοποθετούμε ολόκληρα τα κομμάτια του αρνιού, πάνω στις κληματόβεργες. Στη συνέχεια σκεπάζουμε το κρέας με αμπελόφυλλα και κατόπιν με το καπάκι τους σκεύους ή με αλουμινόφυλλο. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 130ο C, τουλάχιστον για 4 ώρες. Καταλαβαίνουμε ότι έχει ψηθεί, αν ξεκολλά το κρέας από τα κόκκαλα. Μπορούμε να το συνοδεύσουμε με ψητές πατάτες φούρνου.
|
|
|
|
| Μαγειρίτσα του Πάσχα |
| Παρασκευή, 29 Μάιος 2009 22:02 |
 |
 |
|
|
Η άνοιξη μπήκε, μας προϊδεάζει για το τί μας περιμένει (δίαιτα δηλαδή), αλλά μέχρι τότε μεσολαβεί η Μ. Εβδομάδα και η Κυριακή του Πάσχα. Ο σεφ Κώστας Βασσάλος μέσα από τις σελίδες του μέλιstyle σας προτείνει συνταγές που θα σας κάνουν να απολαύσετε γαστρονομικά όλη την Εβδομάδα των Παθών, χωρίς να νιώσετε τη στέρηση αγαπημένων πιάτων. Νηστέψτε μαζί μας με ξεχωριστές συνταγές και αποζημιώστε τον εαυτό σας με τη μαγειρίτσα τη βραδιά του Μ. Σαββάτου και το αρνάκι την επόμενη. Απαραίτητη προϋπόθεση, καλή παρέα. Καλή Ανάσταση.....!
| Υλικά για 6 άτομα |
|
Τρόπος παρασκευής |
|
Συκώτι από ένα αρνί Έντερα από ένα αρνί 200 γρ. βούτυρο 100 γρ. κρεμμύδι ψιλοκομμένο Ένα ποτήρι κρασί λευκό ξηρό 1 ½ λίτρο ζωμό από τα ποδαράκια του αρνιού που βράσαμε 120 γρ. ρύζι τύπου Αμερικής 2 μαρούλια ψιλοκομμένα σε λωρίδες 2 κουταλιές της σούπας άνιθο ψιλοκομμένο 4 κουταλιές της σούπας κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο 15 γρ. αλάτι Λευκό πιπέρι 100 ml xυμό λεμονιού 4 κρόκοι αυγών 150 ml κρέμα γάλακτος 2 κουταλιές της σούπας κορν φλάουρ
|
|
Καθαρίζουμε τα έντερα πολύ καλά, μέσα κι έξω και κατόπιν τα τυλίγουμε σα να τυλίγουμε σκοινάκι. Βάζουμε σε μία κα- τσαρόλα, να βράσει μπόλικο νερό και ζεματάμε τα έντερα. Κατόπιν, τα κόβουμε όπως είναι τυλιγμένα, να έχουν μήκος 3 πόντων. Στη συνέχεια, με τον ίδιο τρόπο, ζεματάμε το συκώτι και το κόβουμε σε ζάρια. Με τον παραπάνω τρόπο, ζεματάμε το μαρούλι, μόνο που το αφήνουμε να φθάσει σε σημείο βρασμού al dente (όχι πολύ βρασμένο), το σουρώνουμε και το κρατάμε στην άκρη. Σωτάρουμε το κρεμμύδι με το βούτυρο και προσθέτουμε τα έντερα και το συκώτι. Σβήνουμε με το κρασί και προσθέτου- με το ζωμό του αρνιού που έχουμε πάρει από τα ποδαράκια. (αν δεν έχουμε αυτόν το ζωμό, μπορούμε να τον αντικατα- στήσουμε με νερό και κύβους κότας). Αφήνουμε να βράσει η μαγειρίτσα για μισή ώρα περίπου σε χαμηλή φωτιά. Προσθέτουμε το ρύζι και συνεχίζουμε στη φωτιά, μέχρι να βράσει και αυτό και στη συνέχεια προσθέτουμε το προβρα- σμένο μαρούλι και το αφήνουμε να έρθει σε σημείο βρα- σμού. Κατόπιν, σε ένα μπωλ, αναμειγνύουμε την κρέμα γάλακτος, το λεμόνι, τους κρόκους των αυγών και το κορν φλάουρ, με- ταγγίζουμε από τη μαγειρίτσα στο μπωλ 2-3 κουταλιές της σούπας και όλο αυτό, το επιστρέφουμε στη μαγειρίτσα. Μόλις πάρει βράση, ελέγχουμε το «δέσιμο» και προσθέτου- με το αλάτι, το πιπέρι, τον άνιθο και το κρεμμυδάκι. Σερβίρουμε αμέσως τη μαγειρίτσα καυτή.
|
|
|
|
| Πασχαλινές οινικές επιλογές... |
| Παρασκευή, 29 Μάιος 2009 15:13 |
 |
 |
|
|
Το πρωί της Κυριακής του Πάσχα, στα περισσότερα μέρη της χώρας το αρνί ετοιμάζεται στη σούβλα, ενώ σε άλλα το κρέας ψήνεται στο φούρνο. Σε οποιοδήποτε μέρος κι αν βρεθείτε τις μέρες αυτές, σίγουρο είναι, πως το πασχαλινό σας τραπέζι θα είναι γεμάτο από μυρωδάτα, παραδοσιακά εδέσματα. Εκτός από την μαγειρίτσα και τον οβελία, την τιμητική του έχει και το κρασί, το οποίο ρέει άφθονο από νωρίς το μεσημεράκι μέχρι αργά το βράδυ. Οι γεύσεις της Λαμπρής, είναι τόσο αρχετυπικά ελληνικές και τα αρώματα των μυρωδικών και καρυκευμάτων τόσο έντονα, που είναι απαραίτητο, οι ετικέτες που θα διαλέξετε να έχουν ανάλογο χαρακτήρα, για να σταθούν επάξια δίπλα τους. Ένα καλό κρασί, που θα αποτελέσει ιδανικό συνοδό των πιάτων σας, είναι ικανό να οδηγήσει όλους τους ουρανίσκους στο ζενίθ της απόλαυσης. Ο ελληνικός αμπελώνας μπορεί να σας προσφέρει κάτι ξεχωριστό, με αυθεντικό χαρακτήρα, γεύση και άρωμα.
Η πασχαλινή ατμόσφαιρα επιβάλλει ένα ερυθρό γεμάτο κρασί, το οποίο θα κληθεί την μέρα της Λαμπρής να απαλύνει την λιπαρότητα των κρεάτων της σούβλας. Οι επιλογές που προσφέρει η οινική παλέτα της Ελλάδας είναι πάρα πολλές. Πρωταγωνιστής της μέρας θεωρείται η ποικιλία Ξινόμαυρο, από την Μακεδονία. Δίνει κρασιά πολύπλοκα στη μύτη, με υψηλή οξύτητα. Τα ίδια χαρακτηριστικά, βρίσκει κάποιος και στα κρασιά από τη Γουμένισσα, στο Κιλκίς, του ορεινού Αμύνταιου και της περίφημης Ραψάνης. Κατεβαίνοντας προς το Νότο, συναντάμε τα πορφυρά διαμάντια της Στερεάς Ελλάδας, με κύρια αυτά της Κοιλάδας της Αταλάντης, που υπόσχονται ξεχωριστή απόλαυση. Τα ερυθρά κρασιά της Πελοποννήσου, από την ποικιλία Αγιωργίτικο, που τα βρίσκουμε και με τη γνωστή ονομασία προέλευσης «Νεμέα», όπως επίσης, τα βαθυκόκκινα κρασιά της Κρήτης και η Μανδηλαριά από την Πάρο, αποτελούν κι αυτά μια ξεχωριστή πασχαλινή πρόταση, πριν φτάσει το καλοκαίρι και μπουν πιο δυναμικά στο οινικό σκηνικό τα λευκά κρασιά. Οι λάτρεις του καλού λευκού κρασιού, σίγουρα δε θα μείνουν παραπονεμένοι. Οι επιλογές είναι εξίσου πολλές.
|
|
|
|
|